Hastalıklı Sevgi
Hastalıklı sevgi, aile içinde başlayıp, süre gelen hayat boyunca şekillenerek, kronikleşen sevgi anlayışıdır. Toplumumuzun kanamadan acıtan, içten içe sancıtan yaralarından da biridir bence. Kapıları kapalı...
minik kalpler anneme dua
Annem başa taç imiş,Her derde ilaç imiş,Bir evlat pir olsa da,Anneye muhtaç imiş. İlk oyuncağım sendin,Sıcacık kundağım sendin,Küçücük bir bebek iken,Dilim dudağım sendin. Annem hakkın...
bekle beni annem....
bir şarkı açmıştım, sonra -otomatik- ne çıktı biliyor musun? Kaldım anam gurbet eldeHasret sabrımı deniyorYüzünü göreyim geldeEller beni göndermiyor Nerde bir yolcuyu görsemAklıma sılam geliyorBen ne zaman...
çok ilginçti dayanamadım ekledim
Bi okuyun hele insanın sivri sinek olası geliyor yahu... Kanın pıhtılaşma gibi bir özelliği olduğunu sivrisinek nereden bilmektedir? Kestiği dokunun canlı olduğunu, bu işlemin...
CENGİZ TORAMAN
Oyuncu. 1972 yılında Eskişehir’de doğdu. İlk ve orta öğrenimini Eskişehir’de tamamladı. 1989 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Maden Mühendisliği Bölümü’ne girdi Aynı yıl Eskişehir Halkevi’nde amatör...
BIR UMUT...
Umut ve Ümit sırta sırta verip, yaşamlarına devam ediyorlardı. Nihayet okula başladılar. Öylesine meraklıydılar ki hemen okumayı yazmayı öğrendiler. Sosyal bir ortamda büyüdükleri için...
bir umut..
Umut, farklı bir heyecan içindeydi. O gün Ümit’i de evlerinden alıp okula giderlerken Ümit’e heyecanın sebebi olan okulun en güzel kızlarından biri olan Buse'den bahsediyordu....
bir UMUT...
Adnan Bey ne yapacağını şaşırmış durumdaydı. En azından ağrıların dindirilmesi için Şefika Hanım’ın kanser tedavisi görmesi gerekiyordu. Aksi taktirde çok acı çekecekti. Ama bu tedaviyi...
bir umut..
Umut, sürekli ders çalışıyordu. Üniversite sınavlarına az bir süre kalmıştı. Boş kalan vakitlerinde mezarlığa gidiyor, kalan zamanlarını da Ümit’le geçiriyordu. Artık aklı başında, etrafında saygı...
bir umut..
Artık bir bankta oturuyorlardı. Umut, hala çok enerjikti. Sürekli kahkahalarla gülüyordu. Ümit’se donuk gözlerle onu izliyordu. Çünkü Umut, çocukluk günlerinde gülüp oynadıkları yerlerden, başlarına gelenlerden...
bir umut........
Cenaze işlemlerinin en önünde gitti Umut hep, hiç ayrılmadı arkadaşından sanki yarım yaşıyordu artık çünkü Ümit onun ikizi gibiydi. Sürekli aklına onunla geçen güzel günleri...
bir umut..
Selin dersin birinde ciddi anlamda sıkışıyordu. Umut, o derste başarılı bir öğrenciydi. Selin, Umut’un hakkında söylenenlere aldırmadan biraz da gizemli haline meraklanarak bir gün Umut’u...
AH BABA AHH..
BENİM BABAM İÇİMİN HEP ACIYAN YANINDADIR. HAYATTA OLMASINA RAĞMEN YOK GİBİDİR. NE YAPSAM ULAŞAMAM ONA.. BU DURUM ÇOK KÖTÜ.. BİR GÜN ÖLÜRSE HİÇ ŞANSIM OLMAYACAK...
